De markt lost het niet op

Ik ben in de war. Ik weet even niet meer goed waar ik sta. En ik heb de indruk dat veel mensen in ons land in de war zijn. Dat gevoel komt natuurlijk niet uit de lucht vallen. Vóór corona was er al enorm veel onrecht, onvrede, onzekerheid. Demonstraties volgden elkaar snel op. De tweedeling in de maatschappij was evident, types van beide kanten meenden olie op het vuur te moeten gooien. Vaak niet eens met het motief de ander te overtuigen, maar louter en alleen om mensen tegen elkaar op te zetten. Ons kabinet lijkt het niet meer in de hand te hebben. Het huidige kabinet blijkt net als voorgaande kabinetten een twijfelkabinet. “De markt lost het wel op”, lijkt nog altijd het adagium. Maar we leven al een poos in een andere realiteit.

Corona als snelkookpan

De intelligente lockdown is niet de oorzaak, maar wél de versneller van alles dat al lange tijd smeulde. Bij veel mensen lijkt het kookpunt bereikt, en stroomt het over. De tweedeling is al lang geen tweedeling meer, maar op zijn minst een tiendeling. De onvrede spuit eruit bij talloze belangengroeperingen. Iedereen roept om het hardst wat er mis is, en waar extra geld naartoe moet. Dat is begrijpelijk maar lijkt kansloos. Want ik begrijp dat dit kabinet de rekening van de corona-crisis primair bij de burger wil neerleggen, en niet of nauwelijks bij het (groot)kapitaal. Dat is toch niet uit te leggen, noch vol te houden? Daar raak je ook van in de war als mens. Ik wel tenminste, want het voelt zo oneerlijk.

Vrijheid

En wat doet het kabinet? Het komt met een Noodwet die onze grondrechten inperkt. Goh, …dat getuigt van visie. Not!!! Dat is vervallen in oude patronen, dat is louter opnieuw tijd kopen, dat is louter opnieuw vooruitschuiven, nog een onderzoekje hier, nog een onderzoekje daar. Begrijp toch beste bestuurders, de markt lost het niet op! Ogenschijnlijk willekeurig mag de ene demonstratie doorgaan, en de andere niet. Gevolg: mensen nog bozer, inclusief ikzelf, daar kan ik niet omheen. Ik kan vrij goed relativeren, mijn kookpunt ligt hoog, maar ook ik voel mijn temperatuur oplopen. Ook ik ben inmiddels actie-bereid en wilde op Vaderdag op het Malieveld demonstreren voor de vrijheid. Vreedzaam en vrolijk. Maar het mocht niet doorgaan. Ik zag het zelfs als een kans voor links en rechts om de krachten te bundelen, omdat zij op dit punt hetzelfde belang lijken te hebben. Natuurlijk ben ik toch even geweest met mijn dochter. Zij houdt alleen niet zo van mensenmassa’s. Maar ik ben even geweest om mijn steun te betuigen. Er heerste een goede sfeer. Jammer dat niet iedereen de vrede kon bewaren.

Holistische aanpak

Voorlopig verwacht ik nog wel even in de war te zijn. Voor het eerst in mijn leven begin ook ik mijn vertrouwen in de politiek kwijt te raken, en moet ik mijn koers opnieuw bepalen. Ogen open en goed luisteren naar de ander lijkt de remedie; vooral niet blind achter de opportunisten aanlopen. Gelukkig mogen we volgend jaar een nieuwe regering kiezen. Zelf ga ik op zoek naar politici met een holistische visie, die lef en daadkracht uitstralen.